معرفی تکنولوژی NFC

تکنولوژی NFC

اجرا و عملکرد تکنولوژی NFC بین دو ابزار در فاصله و محدوده ی بسیار کوتاه صورت می گیرد. این سیستم از فرکانس ۱۳٫۵۶مگاهرتز و با سرعت ۱۰۶ – ۲۱۲ – ۴۲۴ کیلوبایت در ثانیه برای انتقال داده استفاده می کند.

تکنولوژی NFC در حالت های مختلف اجرا می شود:

  • Reader/Writer(نگاشت/قرائت)
  • Peer-to-Peer(نظیر به نظیر)
  • Emulation card (شبیه سازی کارت)

که ارتباط بین موبایل با قابلیت NFC، تگ، قرائتگر و … اتفاق می افتد.  یکی از امکانات بزرگ تکنولوژی  NFC امنیت مطلق آن، به علت محدودیت در مسافت برقراری ارتباط است. ارتباط بین دو ابزار با نزدیک کردن آن دو ابزار به یک‌دیگر حاصل می شود. قابلیت دیگر آن قابلیت جفت شدن اتوماتیک آن است که طبق اپلیکیشن های اینستال شده روی موبایل به صورت اتوماتیک و خودکار با اولین جفت یافت شده مرتبط می شود و انتقال را انجام می دهد.

ابزارهای تکنولوژی NFC

در حال حاضرNFCها از سه ابزار استفاده می کنند.

  • تگ (NFC Tag)
  • قرائت گر (NFC Reader)
  • موبایل (NFC Mobile)

تلفن های موبایل با قابلیت NFC: موبایل ها مهم ترین ابزار NFC هستند. در حال حاضر تلفیق تکنولوژی NFC با تلفن های موبایل، اکوسیستم آسان و قابل قبولی با امکانات وسیع و بزرگ ایجاد کرده است.

قرائت‌گر NFC: قرائتگر توانایی انتقال و تبادل داده را با سایر اجزای NFC دارد. رایج ترین مثال آن ترمینال دستگاه های POS)Point Of Sale) هستند و هنگام تماس پرداخت انجام می شود.

تگ های NFC: یک تگ NFC در واقع یک تگ RFID است که منبع قدرت داخلی ندارد.

تکنولوژی NFC

نحوه کاراین تکنولوژی

NFC در مسیر مستقیم کار می کند. دو ابزار NFC در هنگام تماس(Touching) به سرعت ارتباط برقرار می کنند. عمل Touching به عنوان شرط راه اندازی ارتباط NFC می باشد و مهم ترین ویژگی آن است. بر همین اساس اپلیکیشن هایی برای موبایل طراحی شده اند که می توانند تبادل داده را انجام دهند. در این روش احتیاجی به درگیری و تعامل کاربر با دستگاه (که ممکن است موبایل، تگ و یا قرائت گرباشد) نیست.

در هر ارتباط NFC، بخشی که رابطه را شروع می کند، آغازگر (Initiator) نامیده می شود و جزئی که به درخواست آغازگر (Initiator) پاسخ می دهد، هدف (Target) نامیده می شود.

در برقراری رابطه، وقتی که اجزای NFC دارای منبع قدرت باشند، می توانند میدان فرکانس رادیویی (RF) خود را ایجاد کنند و طبیعتا آغازگر و راهبر ارتباط هستند. این ابزار ها، ابزار های فعال (ACTIVE) نامیده می شوند. از طرفی دیگر اگر منبع قدرت در آن ها Embed نشده باشد، ابزار های غیر فعال (PASSIVE) نامیده می شوند. و فقط می تواند به ابزار های فعال پاسخ دهد.

آغازگرها همیشه باید  ابزار فعالی باشند چرا که برای شروع ارتباط به یک منبع قدرت احتیاج دارد، ولی هدف می تواند فعال و یا غیرفعال باشد. اگر فعال باشد، از انرژی خود برای پاسخ گویی استفاده می کند و اگر غیر فعال باشد از انرژی میدان الکترومغناطیسی که توسط آغاز گر ایجاد شده است، استفاده می کند.

تگ های NFC دارای قیمت پایین و ابزاری با قدرت محدود هستند و هیچ گونه قدرتی ندارند و برای اجرای فعالیت خود باید از یک منبع خارجی انرژی لازم را دریافت کند. بنابراین تگ ها همیشه غیرفعال هستند و به عنوان هدف شناخته می شوند. داده را ذخیره می کنند و توسط ابزار های فعال قرائت می شوند.


دیدگاه‌ها
پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.1